სიზმრის ახსნა: პეპლები

ბოლო ორი ღამეა, თუ დღეა, მოკლედ – როცა მძინავს, პეპლები მესიზმრება. არასოდეს, არანაირი გრძნობა მათ მიმართ ჩემი მოყვარე თიკასგან განსხვავებით, არ მქონია. ამიტომაც, სიფხიზლესიქეთ მათი მთავარ როლში დანახვა, რა თქმა უნდა, დასამახსოვრებელი იყო:) და ჩავეძიე…

ფროიდისეულ სიზმრის ახსნაში ვკითხულობთ:

Бабочки, как и любые мелкие существа, символизируют детей.

და შემდეგ ცალკეული განმარტებები (ჩემი სიზმრის სიტუაცია მონიშნულია მუქი ფერით):

  • Если вы любуетесь порхающими бабочками, то вы хотите иметь детей.
  • Если вы ловите бабочек, то вы хотели бы заняться сексом с несовершеннолетними. То же самое, если вы отрываете у бабочки крылья или лаки, но при этом вам должно доставлять удовольствие еще и насилие над ними.
  • Если на вас села бабочка, то вы легко вступаете в контакт с детьми.
  • Если вы внимательно разглядываете одну живую бабочку, то у вас на примете есть какое-то конкретное несовершеннолетнее существо, с которым вам бы хотелось вступить в сексуальный контакт.
  • Если вы рассматриваете коллекцию бабочек, то вы склонны сожалеть об упущенных возможностях, в том числе и в сфере сексуальных отношений, и вновь и вновь прокручиваете возможные, но теперь уже благоприятные для вас, варианты развития событий.

დამერხა.

P.S. კიდევ კარგი, დედამისს გუშინ არ ვუთხარი, შენი შვილი ჩემს სიზმარში პეპელად გადაიქცა-მეთქი.

თ [Digital Love]

Душа моя поет, душа играет в трубы,
Но сердце иногда грызет глухая грусть.
Я вспоминаю твои глаза и губы,
Я чахну без тебя, я чахну – ну и пусть.

– Илья Лагутенко и “Браво” – “Мне грустно и легко”

ახლა მეხუთე ჭიქა ღვინოს ვსვამ. წითელია. “მუკუზანი” მგონი, თუმცა არ ვარ დარწმუნებული. სულ არ ვაპირებდი ღვინის სმას დღეს. არც დალევას, საერთოდ. ცოტა ხანი სახლში ჯდომა მინდოდა და ჩემი საყვარელი საქმიანობით – ფიქრით დაკავება. არ მაცალეს. თუმცა, ეს არ ნიშნავს, რომ ცუდი იყო.

18:29-ზე თიკამ დამირეკა. მაიაკოვსკის ძეგლთან ვართო და ჩამოდიო ორი წუთით. ახალი გაღვიძებული ვიყავი და იმ დროისთვის მხოლოდ Farmville-ში მოსავლის აღება და ახლის დათესვა მოვასწარი. სახეც არ დამიბანია. გუშინ ბევრი ვიარე თიკასთან ერთად. მთელი ღამე და მეძინა.

ჩავედი. მიუხედავად იმისა, რომ ფეხები მტკიოდა და ზოგადად, ჭუჭყიანად ვგრძნობდი თავს, ორი ვარიანტი შევთავაზე: ძმასთან, მის ძმაკაცებთან და რძალთან ამოსვლა ან ჩემთან, არეულ ბინაში მისვლა. ჩემთან არჩიეს. შემრცხვა. იმ მოსაზრებით, რომ დარწმუნებულიყვნენ თავიანთი გადაწყვეტილების სიმტკიცეში, სახლიდან ღვინის ბოთლის წამოღება მოვიმიზეზე და ცოტა ხნით მარტო დავტოვე. გუშინ მაჩუქა თიკამ. “მუკუზანი”. არ მიყვარს ღვინო.

მოვედით. ლიფტი არ მუშაობდა. ისევ ფეხით ვიარეთ. გზაში ნათკას ახალი წელი მივულოცე და დავუდასტურე, რომ ეს სამი ხმაურიანი გოგო ჩემი სტუმარი იყო. ჩემი მეკვლეები გახდნენ. პირველი ვინ შევიდა არ მახსოვს. ნუ, მახსოვს, მარა რა ქვია – ეს არა. ალბათ, მერე დავიმახსოვრებ ან არასოდეს აღარ ვნახავ ცხოვრებაში. რა იცი, რა ხდება. საერთოდ, თიკასთან მიმართებაში არასოდეს არ ვიცი – რა ხდება.

მე, თიკა და nike

მე, თიკა და nike

ამიტომაც, თავს ვიკავებდი თიკაზე პოსტის დაწერისგან. 4-ედ ვნახე. 2 ჯერ ერთ დღეს, ერთხელ გუშინ და დღეს. არასოდეს არ ვიცი როგორ მოიქცევა. როდის წავა. მე მგავს. მეც ზუსტად ასეთი ვარ და ამიტომ უჭირთ ჩემთან ხშირი ურთიერთობა. მისი სპონტანური გადაწვეტილებები კი ჩემთვის ერთგვარ აზარტად იქცა, თუმცა თამაშს ამას არ დავარქმევ. მეყო თამაშები. Game Over. მე წავაგე, თუმცა გამარჯვებულად ვრძნობ თავს. მარა, თიკა რა შუაშია.

ა, ხო არის. მისი მეგობარია. ამიტომაც, ძალაუნებურად მასზე მიწევს ლაპარაკი. თუმცა, ვფიქრობ ეს მალე მორჩება. ძალიან ბევრი გვაქვს მე და თიკას სხვა საერთო. ამოვწურავთ თემას, გადავალთ სხვაზე. იმედია. მაგრამ, თიკა უფრო რომანტიულია ვიდრე მე, ჯერა რაღაცეების. მე უკვე აღარ.

19:28-ზე თიკა და მისი მეგობრები წავიდნენ. ისევ მარტო ვარ. არც ოჯახთან ერთად, არც მეგობრებთან. ცუდად არ ვარ, მაგრამ მარტო ვარ. ტეხავს. მაგრამ, თან – არა. მიყვარს მარტო ყოფნა. ბევრი ქცევა მაქვს ისეთი, რომელსაც მხოლოდ მარტო ყოფნისას ვასხავ ხორცს. ვის არ აქვს რო?:) თუმცა, რამე რადიკალურად პახაბნის გაფიქრება ამ მომენტში არ არის აუცილებელი.

მერვე ჭიქა დავისხი. ცოტა მთვრალი ვარ. თიკა სკაიპშია. “midiiiii, chems magivradac dalie. chatvale shentan ertad var” მწერს. კი ხარ, თიკა, მაგრამ არ ხარ. თავს მეორედ აღარ მოვიტყუებ. მეყო ციფრული სიყვარული. კმარა. მგონი, კიდევ დარჩა ღვინო… ა, ჰო, მეორე ბოთლიცაა.

Пройдет какой-то срок – тебя я позабуду,
Улыбку и глаза забуду навсегда.
Увидеть бы тебя в последний раз, но чуда,
Увы, напрасно ждать, – пора чудес прошла.

Пора чудес прошла, прошла пора героев,
Прошла пора цариц, волшебниц и богинь.
Мне грустно и легко. Иллюзий я не строю
И снова, сквоэь туман, я вижу неба синь.

Top 100 of 2009

Oh, what a waste of time it is
To indulge inside of bliss
Getting ready for another year like this
Another year to lie
Another year goes by

ჩემი წლის ნომერი 1. დიდი მადლობა დადას აღმოჩენისთვის. თანაც, ორი ადამიანის სახელით:)

ამ ბოლო ხანებში ხშირად ვფიქრობ იმაზე, რომ სულ არ არის აუცილებელი რომელიმე სულიერი ორ-ფეხზე-მდგარი არსების მეგობრების გაცნობა იმისთვის, რომ მიხვდე თუ რას წარმოადგენს იგი. საკმარისია მხოლოდ რამდენიმე კითხვა დაუსვა იმის თაობაზე, თუ რას უსმენს. და ეს, ხშირ შემთხვევაში, ამართლებს.

ასე მაგალითად, ვერასოდეს ვმეგობრობდი ადამიანებთან, რომლებიც უსმენენ Mariah Carey-ს, Lara Fabian-ს, Celine Dion-სა თუ Алла Пугачева-ს მტრის ბანაკიდან. შესაბამისად, მუსიკალური გემოვნება, რაღაც გარკვეულ პერიოდში ჩემთვის ადამიანის ერთგვარ სავიზიტო ბარათად იქცა და პირობითად “ცუდი” თუ “არამნიშვნელოვანი” შემსრულებელი, ზუსტად იმავენაირად მოქმედებს პირველად შთაბეჭდილებაზე, როგორც სახელები: ფუჩქი კრიჭინაშვილი, ფემისტოკლე ზეცაშვილი ან ვარგისო ნამზითიშვილი.

საკუთარი პიროვნების გამოხატვისთვის კი, ამ შემთხვევაში ჩემს თავს ვგულისხმობ, ბლოგზე უკეთესი არენა არ არსებობს, ამიტომ აქ უკვე მეორედ თავს მოვუყვრი იმ 100 სიმღერას, რომელიც  2009 წლის განმავლობაში, ყველაზე ხშირად მოვისმინე. ეს კი, თავის მხრივ, ამარიდებს ამ პოსტში კონკრეტული ფაქტების და პიროვნებების დასახელებას, რადგან 100-ეული ყველაზე კარგად გამოხატავს იმ განწყობებს, რომლებიც წლის განმავლობაში მქონდა:)

კითხვის გაგრძელება →

ყველაზე კრეატიული კლიპი

ამ პოსტს უკანა თარიღით ვაქვეყნებ, ჩემი ბლოგის სამარცხვინო მივიწყების რაღაცისაქნელად [აქ სიტყვა ვერ მოვიფიქრე და რადგან პოსტი ისედაც პატარა უნდა იყოს, ტყუილად დროის დაკარგვა რა საჭირო იყო?]. ჰოდა, ამასწინებზე, facebook-ზე Leonard Shelby-ს მიერ დაპოსტილი “ყველაზე ლამაზი კლიპი” შევნიშნე, რომელიც მართალია მომეწონა, მაგრამ ჩემი ბოლო დროის ყველაზე საყვარელ ვიდეოს მაინც ვერ ვამჯობინე:) ამიტომ მათთვის, ვისაც კლიპები აინტერესებს, ვპოსტავ Ok Go-ს მორიგ შედევრს:

კითხვის გაგრძელება →