სად დავიკარგე: თარგმანში

2013 წლის ბოლოს, ვინმეს რომ ეკითხა ჩემთვის, 2014 წლის დასაწყისისთვის გრანდიოზული გეგმები მქონდა. ვაპირებდი, იტალიურზე ინტენსიურად სიარულს, ბლოგის გამოცოცხლებას ახალი პოსტებით ძველის შესახებ, რომელიც თავის დროზე უნდა დამეპოსტა და არ გავაკეთე. ასევე, უნდა დამეხვეწა უკვე ტრადიციადქცეული ნოემბრის თვის ქვეყნიდან გაღწევის მარშრუტი; გამერკვია, ვის უნდოდა წამოსვლა და ვის – არა, რომ შემდეგ მათ მაგივრადაც მეფიქრა სავიზო ფორმალობებზე. და კიდევ, ათასი წვრილმანი, რომელიც აქ საერთოდ არაა მოსატანი.

თუმცა, გრანდიოზული გეგმები, დიდწილად, გრანდიოზულად ბევრი თავისუფალი დროის ნაყოფი იყო. ამ დროში კი ფიქრსაც ბევრს ვასწრებდი, ბევრი ამოცანის დასახვასაც ვახერხებდი და საერთოდაც, არაფერი არ მიშლიდა ხელს მათ განხორციელებაში. ამ ყველაფერს 17 იანვარს მოეღო ბოლო, როცა ჩემთვის დღემდე უცნობმა ქალბატონმა დამირეკა და ტელევიზიისთვის ფილმების თარგმნა შემომთავაზა. ისევ და ისევ დროის სიუხვის გამო, ვერ წარმოვიდგინე, რატომ არ უნდა დავთანხმებულიყავი. მაგრამ სულ რამდენიმე დღეში გავაცნობიერე, რომ თავისუფალი დრო სადღაც გაქრა და მთელი ეს პერიოდი დღემდე შვიდი მხატვრული ფილმის დედა ენაზე თარგმანს დავუთმე.

პირველობის ბედნიერება, ბოევიკ “12 რაუნდს” ერგო, რომლის თარგმანისას, მისი მთავარი გმირი იდიოტად შევრაცხე, მისი ტყვედ აყვანილი შეყვარებული კი სულ მეცოდებოდა. შემდეგ უჟასები წამოვიდა :) “28 დღის შემდეგ” სიშმაგე-სიგიჟის ვირუსზე იყო, რომელიც მაიმუნებმა ადამიანებს გადასდეს და მერე მთელი ბრიტანეთის მოსახლეობა ზომბებად იქცა. რა თქმა უნდა, მთავარი გმირების გამოკლებით. “28 კვირის შემდეგ” იმავე ფილმის მეორე ნაწილი იყო, რომელიც სხვა რეჟისორმა გადაიღო და კიდევ უფრო მოსაწყენი და არასაშიში გამოდგა. და სკამიდან არცერთხელ არ წამოვმხტარვარ. ძველი ფილმის 2006 წლის ვერსია – “ომენი” უკვე ნანახი მქონდა და საშინლად მოსაბეზრებელი იყო მისი თარგმნა. თან, სულ ბიბლიაში ვიხედებოდი. დიდი მადლობა, მართლმადიდებელი ქრისტიანებისა და იეჰოვას მოწმეების საიტებს. “მაიმუნების პლანეტას” არ ვუყურე, შესაბამისად აზრი არ მაქვს. ფილმი “შეუძლებელი” ტაილანდის თავს დამტყდარ ცუნამიზე იყო. ამ ფილმს თან ვთარგმნიდი, თან ცრემლი მადგებოდა, თან გული მერეოდა, თან მიხაროდა და მოკლედ, ყველაზე უფრო დამამახსოვრდა. გუშინ კი ვუდი ალენის “შენ მაღალ შავგვრემან მამაკაცს გაიცნობ“-ის თარგმნას მოვრჩი, როგორც იქნა. ძალიან უყვარს წერა მაგ კაცს, მთელი 45 გვერდი გამომივიდა ფილმის ქართული თარგმანი!

რომელ ქართულ ტელეარხზე გავა, ან თუ გავიდა ეს ფილმები – არ ვიცი, არ მიკითხავს. ისევე როგორც არ მიკითხავს, როდის მეკუთვნის ამ თარგმანისთვის ჰონორარი. თუმცა, ალბათ, მეორეს უფრო მალე გავარკვევ, ვიდრე პირველს. ვინმე თუ სადმე მოკრავთ თვალს ჩემ ნამუშევრებს, შემატყობინეთ, გამიხარდება :)

UPDATE: რუსთავი 2 ყოფილა :))

Ein, zwei, drei, vier…

ეს ჩვენი მესამე ვიდეოა. ქუჩის გამოკითხვა, რომელიც ნოემბრის ცივ დღეებში გერმანიის სხვადასხვა ქალაქში მოგზაურობისას ჩავწერეთ ინტერნეტ-ტელევიზია “Artarea/Tv2.0“-სთვის. გაგა ლომიძემ ვიდეოს შესანიშნავი შესავალი დაურთო, რამაც მისი შინაარსის და დანიშნულების აღერის აუცილებლობა თავიდან ამაცილა და მადლობას ვუხდი მას ამისთვის :)

რამდენიც არ უნდა შევუწყოთ ხელი საერთო ადამიანური ღირებულებების გამყარებას, ნებისმიერ ქვეყანას მაინც თავისი ნარატივი და თავისი შეხედულებები აქვს საგნებსა თუ მოვლენებთან მიმართებაში. შევადგინეთ კითხვარი, რომელიც გამოავლენდა გერმანელების თავისებურებას და ამ მიზნით ინტერვიუ ჩამოვართვით ქალაქების – ფრანკფურტის, კიოლნის, ვუპერტალის, აახენის და ტრიერის მცხოვრებლებს. შედეგად არაერთი თანხვედრაც მივიღეთ.

აი, ვიდეოც:

მუსიკა: Nena – “99 Luftballons”, 2raumwohnung – “Wir Werden Sehen” და Wir Sind Helden – “Nur Ein Wort”
ვიდეო: ალფრედო მანინო
კითხვარი: ალფრედო მანინო, გიგა ნანობაშვილი
ინტერვიუერი: გაგა ლომიძე
გაშიფვრა/თარგმანი: გაგა ლომიძე, შორენა შამანაძე
ხმის ოპერატორი: საბა ქავთარაძე
განსაკუთრებული მადლობა: ფრანჩესკა ნეგრის, კატერინა კამპისის, მერაბ ბოჭოიძეს და ყველა მონაწილეს:)

Un saut à Bruxelles

ესეც ჩვენი მეორე ვიდეო ინტერნეტ-პროექტ “Artarea/Tv2.0“-სთვის, რომელსაც რამდენიმე დღის განმავლობაში ბრიუსელში ვიღებდით:) ვიდეოს სამუშაო სახელწოდება იყო “24 საათი ბრიუსელში”, თუმცა გადაღების პროცესის დროს გაჩენილი იდეების წყალობით, ვიდეო კიდევ უფრო სახალისო გამოვიდა და შესაბამისად, მის საბოლოო სახელად “Un saut à Bruxelles” (ნახტომი ბრიუსელში) ავირჩიეთ. თუ რატომ ნახტომი, ამას ვიდეოს ხილვის შემდეგ ადვილად მიხვდებით :)

ვიდეო და მონტაჟი: ალფრედო მანინო
მონაწილეობს: საბა ქავთარაძე
კოორდინატორი: გიგა ნანობაშვილი
მუსიკა: Kyle Cox – “Company”
ადგილმდებარეობა: ბრიუსელი

P.S. გაგა ლომიძეც გვახლდა თან :)

Sex and the City რუსთავი 2-ზე

თუკი თქვენთვის ჯერ ტვინი არ გამიბურღავს  ფრაზებით სერიალ “სექსი დიდ ქალაქში”-დან, ე.ი. ზედაპირული ურთიერთობა გვქონია და უბრალოდ, ვერ მოვასწარი:) ჩემი ამ სერიალით აღფრთოვანების ხარისხზე საუბარიც კი ზედმეტია, მიყვარს. ძალიან თან.

ამიტომ, როცა მორიგი ფარცხისური ვოიაჟიდან დაბრუნებულს, ელკამ მახარა, რომ მე-6 სეზონის რამდენიმე სერია იყო სათარგმნი რუსთავი 2-სთვის, დაახლობით ის გრძნობა განვიცადე, რაც შარლოტამ დაფეხმძიმებისას:) ასეა თუ ისეა, სერიალის ზეპირად ცოდნის მიუხედავად, ადგილ-ადგილ მაინც რთული სათარგმნი აღმოჩნდა. განსაკუთრებით კი ის მომენტები, რომელთა ქართული შესატყვისი საერთოდ არ გვაქვს, იუმორი კი შესანარჩუნებელი იყო.

მოკლედ, ჩემი და რამდენიმე ადამიანის აზრით /რომლებმაც თარგმანის საბოლოო ვარიანტი წაიკითხეს/, მისია წარმატებით შევასრულე:) აქვე დავდებ იმ სერიების სიას, რომლებიც ჩემი გაკეთებულია:)) როდის გავლენ ეთერში ჯერ არ ვიცი. როცა გამოვთვლი, მივუწერ გვერდზე:))

სეზონი 6

  • ეპიზოდი 08 – დაჭერა
  • ეპიზოდი 09 – ქალს აქვს უფლება ფეხსაცმელი იქონიოს
  • ეპიზოდი 13 – დაე, იყოს სინათლე!
  • ეპიზოდი 14 – “ფუ!”-ს ფაქტორი
  • ეპიზოდი 15 – 38 წლის ქალი
  • ეპიზოდი 16 – საითაც გავიქეცი, იქეთ წავიქეცი
  • ეპიზოდი 17 – ცივი ომი
  • ეპიზოდი 18 – ტყლაშ!
  • ეპიზოდი 19 – ამერიკელი გოგონა პარიზში (ნაწილი პირველი)
  • ეპიზოდი 20 – ამერიკელი გოგონა პარიზში (ნაწილი მეორე)

და როგორც ფეისბუქის სტატუსში დავწერე – მლანძღეთ!:)))

ატჩოტი

“ფოკუსის” დეკემბრის ნომრის ყდა

გრიპისა და გაციების, ისევე როგორც მათი თანმხლები მოვლენების მიუხედავად, გაგამ და მე მაინც შევძელით გერმანიაში დაკისრებული მისიის პირნათლად შესრულება და მკითხველს, რამდენიმე საინტერესო რაღაც მოვუმზადეთ:)

ვისაც აინტერესებს, სია ასეთია:

ჟურნალში “ფოკუსი”:

  • MTV საზღვრების გარეშე [MTV Europe Music Awards 2009-ის მიმოხილვა]
  • ინტერვიუ ჯგუფთან maNga
  • ინტერვიუ ჯგუფთან the KOLIN
  • პრუსტის კითხვარი წარმოშობით ქართველ დიზაინერ დევიდ კომასთან

ჟურნალში “დიალოგი” (aka “ჯეოსელის ჟურნალი”):

  • მუსიკა. ბერლინი. კედლები.

ჟურნალი “ფოკუსი” უკვე გაყიდვაშია, მარა ჯერ-ჯერობით მას მხოლოდ მეგობრის დედამ სუპერმარკეტ “იბისის” ტერიტორიაზე მიაგნო:) თუმცა, რედაქციის თანამშრომლების თქმით, მისი ყიდვა ყველგანაა შესაძლებელი:) მე ჯერ არ გამიმართლა.

“დიალოგის” ზამთრის ნომერი “ჯეოსელის” ოფისებში უფასოდ იქნება უახლოეს დღეებში ხელმისაწვდომი:)

მიხარია:) არ უნდა მიხაროდეს?:)))

სასიამოვნო მოულოდნელობები

[დღეს არის: 20 აპრილი, 2009. გავიდა 1 წელი, 9 თვე და 21 დღე, რაც ვიკიპედიელად ვითვლები!]

თინეიჯერობის გაცილების მეორე წელს, როცა სამაუწყებლო კომპანია “რუსთავი 2”-ში “ნანიკოს შოუს” სცენარისტად დავიწყე მუშაობა (მაინც ჟღერს რა :> ), ქართული რეალობიდან გამომდინარე, მრავალ სხვა ფუნქციასაც ვითავსებდი, რომელთა შორის, რა თქმა უნდა, გადაცემის გარკვეული პრომოუშენი თუ პოპულარიზაციაც შედიოდა. თუმცა, ამ უკანასკნელი პროცესის პერსპექტივა მაინცდამაინც არ მხიბლავდა…

როგორც არ უნდა იყოს, სხვადასხვა ფორუმზე რამდენიმე პოსტის შემდეგ, გადავწყვიტე, ჩემს იმ დროისთვის ყველაზე მოხმარებად [მეზიზღება ეს სიტყვა:)] საიტზე – “ვიკიპედიაზეც” შემექმნა გადაცემისთვის განკუთვნილი გვერდი. სწორედ ასე გაჩნდა “თავისუფალ ენციკლოპედიაში” ჩემი ერთ-ერთი პირველი ნამუშევარი “ნანიკოს შოუსთვის” მიძღვნილი გვერდი (ერთ-ერთი პირველი იმიტომ, რომ ადრეც მქონდა გარკვეული ინფორმაციის შეტანის მცდელობები, თუმცა – უშედეგოდ).

კითხვის გაგრძელება →

ალანისები

alanis-1

მოკლედ, დიდი შესავლებით არ მოგაწყენთ (ან დიდად არ მოგაწყენთ შესავლებით…) და პირდაპირ ვიტყვი, რომ დღეს დიდი დღე მქონდა :) არა იმიტომ რომ ადრე გავიღვიძე და პრინციპში, ახლაც არ მძინავს, არამედ იმიტომ რომ დღეს მოვახერხე ჩემი რეზიუმეს კიდევ უფრო დახვეწა, ერთი სარეკომენდაციო წერილის მოპოვება და რაც ყველაზე მთავარია, სამოტივაციო წერილის ჩონჩხის ჩამოყალიბება.

ერთი სიტვყით, ალბათ ტიპიური ქართველი უმუშევრისთვის დამახასიათებელი რიგითი დღე მქონდა, რომელიც ცნობილი გარემოებების გამო, აქამდე ჩემთვის უცნობი იყო. თუმცა, ახლაც ვატრაკებ… რა პონტში ვარ უმუშევარი, როცა საფოსტო ყუთში ორი ინგლისურ ენაზე სათარგმნი დოკუმენტი მელოდება ;) მაგრამ… ყველაფერი ალბათ იმის ბრალია, რომ ყოველ დილით არ გავდივარ სახლიდან :))

…და მაინც… ვისვენებ :)) რაც ერთის მხრივ კარგია :)

ასეა თუ ისეა, ხვალ ქავერ ლეთერს მივასიკვდილებ, გაგას რეკომენდაციას მივიღებ, დიპლომის ამბავს გავარკვევ და სურათს გადავიღებ 3×4 =))

მთელი დღე ჩემს პლეიერში Alanis Morissette – Everything უკრავს :) ცუდი საუნდრეკია ჩემი ზოგადი განწყობისთვის, მაგრამ მაინც ვთლი რომ უხდება :) ყველაფერი გამიქსული მაქვს თავში…

….ალბათ ეს ამ პოსტსაც ეტყობა, თუმცა კარგია…რაც უფრო მეტ დებილობას დავწერ და გავინთავისუფლებ გონებას, მით უფრო მალე ჩავჯდები ჩვეულ რეჟიმში და გავაგრძელებ ცხოვრებას ისე, ვითომ არც არაფერი მომხდარა…

მოკლედ, როგორც არ უნდა იყოს, ფაქტია, რომ რაღაცას ვჩალიჩობ, ეს კი უკვე კარგია… არა, ძალიან კარგია… :)

გავუბერე :)

ეჰ…

alanis-2

კითხვის გაგრძელება →