Tell Me Lies: Tell Me Sweet Little Lies

კი, მჯერა, რომ როცა ადამიანები, არც ისე შორეულ წარსულში, აკეთებნენ ჩანაწერებს თავიანთ დღიურებში და ახლა უკვე პოსტავენ პოსტებს მეტ-ნაკლებად პერსონალურ ბლოგებზე (რა ველურადაც არ უნდა ჟღერდეს) პირადულ ცხოვრებისეულ პერიპეტიებზე და განსაკუთრებით – კონკრეტულ ადამიანებზე მათ ფასდაუდებელ ცხოვრებაში, ქვეცნობიერად სჯეროდათ (სჯერათ) თუ სწამდათ (სწამთ), რომ ამ ჩანაწერებს ადრე თუ გვიან იხილავდა მათი ადრესატი [ნუ, ყოველ შემთხვევაში, მე პირადად, გავაცნობიერე, რომ ჩემი თინეიჯერობისდროინდელი ნაჯღაბნები სწორად ამ მიზანს ემსახურებოდა. ეს შეგრძნება კი მაშინ მძაფრთდებოდა, როცა ვინმე პოულობდა ამ ნაწერებს და მათი შინაარსის გაცნობას ცდილობდა, მე კი – ხელიდან გამოგლეჯვას ვცდილობდი; ყველაფერ ამას ყოველთვის მოსდევდა კითხვა – თუ არ გინდა, რომ წაიკითხონ – რატომ წერ? რავი, ალბათ მინდოდა, რომ წაეკითხათ:) მარა, ყოველ შემთხვევაში – არა ჩემს თვალწინ].

ყველაფერი ეს კარგი (ჟღერს!), მარა ეხლა სიტუაცია ცოტა გართულდა და ზუსტად ვიცი, რომ რაც არ უნდა დავწერო აქ, ჩემს პირად ცხოვრებაში მიმდინარე მოვლენებზე, უფრო კი – ემოციურად დატვირთულებზე, მისი მთავარი მოქმედი გმირები (გაცვეთილია, მაგრამ სხვა ვერაფერი მოვიფიქრე) წაიკითხავენ ამ ყველაფერს. შესაბამისად, მიჩნდება კითხვა – თუ ვიცი, რომ ამ ბლოგზე პოსტებს წაიკითხავს ის ადამიანი, ვისაც ყველაფერ იმას, რასაც განვიცდი პირში ვერ ვეუბნები და პრინციპში, არც ვხედავ იმის საჭიროებას, რომ ვუთხრა, მაშინ რა აზრი აქვს აქ რამის დაწერას?

და თუ აქ არაფერს არ დავწერ, მაშინ რა აზრი აქვს საერთოდ ამ ბლოგს:) მოკლედ, მეგობრებო, კარგ ადგილას არ ვარ:) (გააჩნია, რა მხრიდან შევხედავთ ამ ადგილს, რა თქმა უნდა). შევეცდები, რაიმე შიფრი მოვიგონო, რომელსაც მე და მხოლოდ მე გავარჩევ და არავითარ შემთხვევაში – ეპოსის გმირი:)

Может быть даже… ვამბობდი?! მარა, მე თვითონაც არ მეგონა, რომ ეს ასე მალე მოხდებოდა:) [ეს უკვე დაშიფრული ტექსტი იყო]

Hipolito

ეს სიტყვათა შეთანხმება (“ქართველი როკ-სტარი”) ალბათ (სამწუხაროდ), ისეთივე ბუნდოვანია, როგორიც “თანამედროვე ქართველი კინო-ვარსკვლავი”, “თანამედროვე ქართველი მხატვარი” და კიდევ ბევრი სხვა რამ, რაც იმდენად სუბიექტური და ლოკალური გაგებაა ჯერ-ჯერობით, რომ ძალიან გაწყვეტილი აქვს კავშირი დანარჩენ მსოფლიოსთან და, შესაბამისად, მოკლებულია შეფასების ყველანიარ ობიექტურ კრიტერიუმს.

– ანა მაყაშვილი

Goodbye Cruel World

ბოდიში რომას პლაგიატობისთვის :) ე. ი. “ნანიკოს შოუს” ხანა ჩემს ცხოვრებაში დასრულდა და ზოგადად, ყველასთვისაც :) ვოტ :) ჯასთ ვონთედ თუ შეა ვიზ იუ :) წავედი მე ახლა სივები დავაგზავნო :) იმედია 400 ლარზე მეტი ხელფასი მექნება – ლოლ – პრაგმატული გიგა :) სამსახურები აფუჭებს ხალხს :) ლაიფ ის შიტ, თრაი თუ ასეფთ ით :)